Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/29333 K.2015/7726

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık A.. S.. hakkında tehdit suçundan ve katılan Muharrem'e yönelik kasten yarama suçundan kurulan hükümlere ve sanık Muharrem hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelen katılan-sanık A.. S..'ın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık A.. S.. hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmemişse de bu husus temyiz edenin sıfatı itibariyle aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan-sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun ONANMASINA,

2) Sanık A.. S.. hakkında katılan Mehmet'e yönelik kasten yarama suçundan kurulan hükme yönelen sanık A.. S..'ın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık A.. S.. hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmemişse de bu husus temyiz edenin sıfatı itibariyle aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3.maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, katılan mehmet2e yönelik yaralama eylemi nedeni ile sanık Ali hakkındaki hükümde bulunan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraflar hükümden çıkarılarak yerine gelmek üzere “5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c,

d bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerinde uygulanmamasın” ibaresinin eklenmesine ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanıklar Muharrem ve Mehmet hakkında kurulan beraat kararlarına yönelen katılan A.. S..' ın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Katılanın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan A.. S..' ın kardeş ve üvey babası olan sanıkların bulunduğu eve arasında husumet bulunan annesi H.. A.. ile konuşmaya gittiğinde, tehdit etmesi ve yumruğuyla sanıkları yaralaması sonrasında, sanık Mehmet tarafından beyzbol sopası ile sanık Muharrem tarafında da yumrukla katılanın bayıltacak şekilde dövülmesi eylemlerinde, sanıkların birden fazla kişi olması ve katılan Ali'nin yaralanmasına ilişkin bulgular gözönüne alındığında, sanıkların karşı koyma eylemlerinin orantısız olması, haksız tahrik etkisi altında üzerlerine atılı kasten yaralama suçunu işlemeleri nedeniyle unsurları oluşmadığı halde meşru müdafa nedeni ile beraat kararı verilmesi,