Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/36948 K.2015/15191

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık İ.. O.. hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itirazı kabil kararlardan olduğu ve sanık müdafiince yapılan itiraz üzerine merciince karar verilmiş olmakla inceleme dışı bırakılarak yapılan incelemede;

1)Sanık İ.. A.. hakkında kasten yaralama ve sanık V.. A.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçlarından kurulan mahkumiyet ile sanık V.. A.. hakkında suç üstlenme suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık V.. A.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında daha ağır cezayı içeren Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 1991/67 Esas 1991/39 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha hafif cezayı içeren Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1998/193 E – 2002/372 K sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkralarının tekerrür uygulanmasına ilişkin kısımlarının çıkartılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında en ağır cezaya ilişkin Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 1991/67 Esas 1991/39 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına,