Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/3898 K.2014/5276

6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan sanık R.. Ç..'ın, ayni Kanun'un 93/2 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Manavgat Sulh Ceza Mahkemesinin 22/06/1992 tarihli ve 1991/819 esas, 1992/354 sayılı kararının infazını müteakip, hükümlünün yaptığı adli sicil arşiv kaydının silinmesi talebi üzerine, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun geçici 2/2.maddesi uyarınca arşiv kaydının silinmesine ilişkin Manavgat 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/12/2009 tarihli ve 2009/594 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 17/12/2013 tarih ve 2013/19207/77452 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03/01/2014 tarih ve 2014/3898 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede ;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5352 sayılı Adil Sicil Kanunu’nun geçici 2. maddesi 2. fıkrasında “ Birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar hakkında, 3682 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan hükmün esasen vaki olmamış sayıldığı hallerde bu tarih esas alınarak,

Anayasa’nın 76 ncı maddesi ve özel kanunlarda sayılan suç ve mahkumiyetler dışındaki kayıtlar için ilgilinin, Cumhuriyet Başsavcılığı’nın ve Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü’nün talebi üzerine hükmü veren mahkemece veya talep edenin bulunduğu yer asliye ceza mahkemesince arşiv kaydının silinmesine karar verilir .” şeklindeki düzenleme karşısında,

sanığın eyleminin Anayasa’nın 76.maddesi kapsamında kaldığı ve 5352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.