Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/40019 K.2015/24341

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Mahkemenin eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin eylemin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu yönündeki bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

1)Sanık müdafiinin, kovuşturma evresinde sanıkta TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığının mevcut olduğunu beyan ettiği, dosya içerisinde bulunan SSK Ankara Eğt. HST.

Etlik Pol. tarafından düzenlenen 28/07/2005 tarihli rapor fotokopisinden sanığın "şizofreni" tanısıyla ilaç katılım payından muaf tutulduğu anlaşılmakla, varsa tedavi evraklarıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesine gönderilerek müşahede altına alınması, bilahare Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesine gönderilmek suretiyle cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda rapor aldırılması,

iki dairenin raporları arasında çelişki bulunması halinde ise Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 29/04/2013 tarihli sanığın TCK'nun 32. maddesine göre akıl hastalığı olmadığına dair yeterli olmayan tıbbi kanaat raporuna dayanılarak eksik kovuşturmaya dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise; 2) İddanamedeki anlatıma göre sanık hakkında silahla tehdit suçundan kamu davası açılmış olması ve tüm dosya kapsamına göre eylemin silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden TCK'nin 106/2-a maddesi yerine TCK'nin 106/1-1 cümle uygulaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi;