Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/41432 K.2014/41188

Kasten yaralama suçundan sanık B.. S..’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e ve 29/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis para cezası ile cezalandırılmasına dair Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2012 tarihli ve 2011/575 esas, 2012/501 sayılı kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 15/05/2014 tarihli, 2014/1383 esas, 2014/19381 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesini müteakip,

sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 16/07/2014 tarihli ve 2011/575 esas 2012/501 sayılı ek kararına vaki itirazın reddine ilişkin Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 13/08/2014 tarihli 2014/1057 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 27.10.2014 tarih ve 2014/18376 – 63496 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.11.2014 tarih ve 2014/364587 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hakim aynı işte görev alamaz’ şeklindeki düzenleme ile aynı Kanunun 318/1. maddesindeki "Yargılamanın yemlenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir, biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hakimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı farklı bir hakimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle,

somut olayda ilk yargılamada görev alan hakimin yargılamanın yenilenmesi talebi konusunda görev alamayacağı gözetilmeden itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.