Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/6557 K.2014/28630

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin kesin olarak belirlenemediği olayda sanık R.. K.. lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Koşulları oluşmadığı halde sanık A.. S.. lehine 5237 sayılı TCK'nin 25/1.maddesinde düzenlenen meşru savunma hükümlerinin uygulanması ,

3) Hükümden sonra, 6352 sayılı kanunun 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesine eklenen ek cümle uyarınca, ''Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde bu giderin Devlet hazinesine yüklenmesine karar verilir '' hükmü karşısında sanığın sarfına sebep olduğu 14.00 TL'lik yargılama giderinin katılan sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin anlaşılması,

Kabule göre de;

Meşru savunmanın hukuka uygunluk nedeni olduğu, bu sebeple sanık A.. S.. hakkında 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,