Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/11763 K.2015/21555

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın savunmasında iki yıldır ayağından sakat olduğunu bu nedenle evde yattığını, katılanın bu sebeple kendisine sürekli hakaret ettiğini beyan etmesi, olay günü sanık ile katılanın telefonda görüştükten sonra buluşmaya karar vermeleri ve katılanın bindiği taksinin şoförü olan tanık M.. Ü..'ın beyanında sanık ile katılanın tartışmaya başladığını belirtmesi karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı uyarınca ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilip edilmeyeceği araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesinde haksız tahrikin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,