Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/14420 K.2016/241

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

"İçtihat Metni" Gereği görüşülüp düşünüldü.

Hükmün sanığın yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın sanığın babası S.. C..'e tebliğ edildiği, sanığın babası S..'nin atılı suçların mağduru olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz ve eski hale getirme isteğinin haklı, temyizin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Mağdur hakkında Çorum Sağlık Müdürlüğü Adli Tıp Birimi tarafından düzenlenen 24/12/2010 tarihli ve 10/03/2011 tarihli raporlarda, mağdurun yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmesine rağmen Sincan Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 11/10/2011 tarihli raporda mağdurun yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirtildiği, bu haliyle raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, mağdura ait tüm tedavi belgeleri ve raporların varsa grafileri ile birlikte Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek,

mağdurun yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olup olmadığına dair duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,