Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/17212 K.2015/20558

Kasten yaralama suçundan sanık O..

G..'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Çanakkale 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/04/2013 tarihli ve 2012/958 esas, 2013/363 sayılı kararını müteakip, 15/12/2013 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2014 tarih ve 2014/85 esas, 2014/459 sayılı ilamı ile hükümlülüğüne karar verilip, kararın kesinleşmesinden sonra mahkemesince yapılan ihbar üzerine,

sanık hakkındaki 3.000 Türk lirası adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasına ilişkin Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2015 tarihli ve 2014/637 esas, 2015/148 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 12.05.2015 tarih ve 2015/9695–30640 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.05.2015 tarih ve 2015/176899 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın 09/02/2015 tarihli ifadesinde psikolojik rahatsızlığının olduğunu, tedavi gördüğünü ve hakkında Çan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından rapor aldırılacağını belirtmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1-2. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin (önemli derecede) azalmış olup olmadığı hususunda bir rapor alınmadan, yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: