Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/19040 K.2016/191

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık A.. A.. hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık N.. A.. hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği, duruşmada tanık olarak dinlenen babası M.. C.. ile oğlu Mücahit'in de sanık gibi beyanda bulundukları, soruşturma aşamasında dinlenen S.. A.. ve M.. A.. tanık olarak beyanları alınmayıp, bu tanıklara özellikle sanığın olay tarihinde katılana sarf ettiği sözler sorularak, soruşturmadaki ifadelerinde bildirdikleri "babam ablama baskı kurdu" şeklindeki beyanları açıklattırılmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,