Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/21090 K.2016/1151

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Üst Cumhuriyet savcısının 21/01/2015 tarihinde verilen asıl kararı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/son maddesinde düzenlenen bir aylık temyiz süresi içinde 12/02/2015 tarihinde temyiz ettiği, bu şekilde temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair 25/02/2015 tarihli ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın eylemini eşine karşı işlemesi nedeniyle yapılan ceza artırımında uygulama maddesinin TCK'nin 86/3-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken sadece “TCK'nin 86/3. maddesi” olarak eksik gösterilmesi ve yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmaması nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilirken uygulama maddesinin CMK'nin 231/6-b maddesi yerine CMK'nin 231/6-c maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak görülmüştür.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)TCK'nin 50/1-d maddesinde belirtilen belirli yerlere gitmekten yasaklanma tedbirinin, mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreli olabileceğinin gözetilmeden, 5 ay hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında tedbir süresinin 2 yıl olarak belirlenmesi,

2)Kahvehane ve benzeri yerlere gitmekten yasaklanma tedbirindeki “benzeri yerler” ifadesinin yeterli açıklıkta olmadığının, infazda tereddüt oluşturacak nitelikte olduğunun nazara alınmaması,