Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/31338 K.2016/17163

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında olay günü su kanalından tarla sulama hakkının kendisinde olmasına rağmen mağdurun suyu kesip tarlasını sulamasına engel olduğunu beyan etmesi , mağdurun mahkeme beyanında sanığın savunmasını doğrular şekilde sulama sırasının sanığa ait olduğunu belirtmesi, tanık Mert'in sanığa ait tarlayı sularken suyun birden kesildiğini ifade etmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerininerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek yasal olmayan gerekçe ile haksız tahrik hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2) 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,