Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/3650 K.2015/23930

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince 1 kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasını çıkartılması, ardından TCK'nin 87/1-son fıkrası uygulanarak 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi ve bu ceza üzerinden TCK'nin 29, 31/3. ve 62. maddelerinin uygulanması sonuca etkili olmadığından, sarfına sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin 5271 sayılı CMK'nin 325/1. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak

Mahkemece hükme esas alınan, Ordu Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenmiş 09/07/2012 tarih ve 2012/500 sayılı raporda "...kişinin yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte bir durum olmadığı" belirtildikten sonra,

"istenilen duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesine neden olup olmadığı ile diğer hususlarda raporun düzenlenebilmesi için, kişinin muayene edilmek üzere Şube Müdürlüklerine gönderilmesinin uygun olacağı" şeklinde tespit bulunduğu halde, mağdurdaki yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına yada yitirilmesine neden olup olmadığı açısından mağdurun adli tıp kuruma gönderilerek kesin adli raporu aldırılmaksızın, suç vasfı tayini yönünden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,