Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/3999 K.2015/23917

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar .... ve ... hakkında mağdur ...u kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kasten yaralama eylemleri sonucunda mağdur ...u yaşamını tehlikeye sokan ve kemik kırığının hayati fonksiyonlarını orta (2) derecede etkiler şekilde yaralamaları suretiyle birden fazla nitelikli hal ihlali yaparak üzerine atılı suçu işleyen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, sanıklar ... ile...'ın tekerrüre esas mahkumiyet hükümleri bulunduğu halde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyları üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyları dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacaklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık.... ve müdafii ile sanık ...müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili paragrafının karar metninden çıkarılarak yerine “Sanıkların 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan mahkûm oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar,

kendi altsoyları üzerindeki TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık ...'in mağdur ... kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1) Sanığın, aşamalarda birlikte kaldıkları koğuşta mağdur ...n kendisine karşı cinsel taciz eyleminde bulunması sonrasında mağdur ...'a vurduğunu ve bu haliyle ilk haksız hareketin mağdurdan kaynaklandığına dair savunmaları, diğer sanık savunma içerikleri ile dinlenilen tanıkların beyanları, tanıklardan ...'ın mağdur ...'un sanık ...ye yönelik cinsel taciz eylemini gördüğüne ilişkin anlatımları ve oluşa uygun olarak mahkemece, mağdurun sanığa karşı cinsel taciz eyleminde bulunduğunun kabul edilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı ve sabit olan kasten yaralama suçunu haksız tahrik altında işleyip işlemediği irdelenip sanığın hukuki durumunun tespit ve tayin edilerek, sonucuna göre ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kasten yaralama eylemi sonucunda mağdur ...'u yaşamını tehlikeye sokan ve kemik kırığının hayati fonksiyonlarını orta (2) derecede etkiler şekilde yaralaması suretiyle birden fazla nitelikli hal ihlali yaparak üzerine atılı suçu işleyen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,