KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2015/545 E., 2015/12394 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2013/214115
- Mahkemesi
- Terme Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 29/01/2013
- Numarası
- 2008/333 (E) ve 2013/52 (K
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği tarih itibariyle akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının tespiti amacıyla aldırılan Sağlık Bakanlığı Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine ait 19.08.2008 tarihli raporda sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesinin 1.ve 2. maddelerinden istifade edemeyeceğinin belirtildiği,daha sonra aldırılan Sağlık Bakanlığı Bakırköy Prof.
Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesine ait 03.10.2012 tarihli raporda "sanığın suç tarihinde "A tipik Mizaç Bozukluğu" denilen psikiyatrik hastalığın etkisinde olduğu, işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu, dolayısıyla suç tarihinde ceza sorumluluğunun olmadığı,
hakkında 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesinin tatbiki ile 5237 sayılı TCK'nin 57. maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasının uygun olduğu tıbbi kanaatini bildirir sağlık kurulu raporu oybirliği ile verildi." denildiği, her iki rapor arasında çelişki bulunduğu,
bu nedenle sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının tespiti amacıyla Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2015/545, K. 2015/12394, 7 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama