Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/8423 K.2015/26395

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın ve katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekili ve sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin katılan vekilinin temyiz isteminin suç vasfına yönelik olduğundan bu suçtan kurulan hükmün de temyizinin mümkün olduğu anlaşılmakla;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın "ben hakkımı kimseye yedirmem, çocuklarımın ve benim hakkımı yiyeni yaşatmam" biçimindeki sözlerinin katılanın kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı niteliğinde olduğu gözetilerek, eylemin TCK'nin 106/1-1.cümlesine uyan tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek TCK’nin 106/1-2. cümlesine gereğince hüküm kurulması,