Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2015/9807 K.2015/27819

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur ...'ın soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği, mağdur vekilinin 17.07.2014 tarihli celsede suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasını talep ettiği, mağdura barodan atanan vekiline katılma hususunun sorulmadığı, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasını talep eden ve süresinde temyiz dilekçesi vererek kararı temyiz eden mağdur vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek ve suçtan zarar gören mağdurun CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1) Suça sürüklenen çocuğun mağdurun ve mağdurun arkadaşlarının kendisine saldırıp vurması üzerine kendini korumak için bıçakla karşılık verdiğini savunduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen adli raporda darp cebir izinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, meşru müdafaa hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı halde, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi,

Kabule göre;

2) Suça sürüklenen çocuğun eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,