Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/10139 K.2017/11749

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında basit kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek geçici 2. maddesi ile “..hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. (dahil) ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesindir." hükmü gereğince, sanığa verilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ve CMUK'un 317. maddesi uyarınca, sanığın temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan temyiz istemlerinin reddine dair ek kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi ile değişik CMUK'un 305. maddesine göre hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve CMUK'un 315/1. maddesi gereğince reddine dair ek kararlarda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından; redde ilişkin 10/03/2014 tarihli ek kararların ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...’i yaralama eyleminden kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ... vekilinin temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4) Sanık ... ... hakkında ...’nu yaralama, ... hakkında ...’yi yaralama, ... ve ... hakkında ...’na yönelik konut dokunulmazlığını ihlal, ... hakkında ...’ı yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanıklar ... ..., ..., ... hakkında kurulan yaralama suçu yönünden; katılanlar ..., ... ve ... hakkında düzenlenen rapor içeriklerinin sonuç kısımları ile uyumlu olmadığı, yaralanmalara ilişkin Adli Tıp Raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Tüm suçlar yönünden; komşu olan taraflar arasında tartışma ve karşılıklı yaralama meydana geldiğine dair iddia ve kabul karşısında; ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği olayda, Yargıtay CGK’nin Dairemizce de benimsenen 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 esas ve 2002/367 sayılı kararında açıklandığı üzere, tüm sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c) Sanık ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçunda kurulan adli para cezaları yönünden. 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde.

“Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,