Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/10970 K.2017/7564

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık ... müdafiinin duruşmalı temyiz isteminin kabulü ile yapılan incelemede; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

1) Sanıklar ... ve ...'ın kardeş oldukları, müşteki ... ile aynı köyde ikamet edip aynı zamanda komşu ve akraba oldukları, olay tarihi ve saatinde müşteki...'in hayvanlarını dışarı çıkardığı, kurt tehlikesi nedeniyle köpeklerinin bağını çözerek serbest bıraktığı, serbest kalan köpeklerin ...'ın köpekleri ile boğuştuğu, boğuşan köpekleri müşteki...'in ayırmaya çalıştığı, tam bu esnada önce sanık ...'in hemen sonra sanık ...'ın olay yerine geldiği,

sanıkların iddiasına göre müşteki...'in köpekleri ayırırken kendi köpeğine vurmayıp sadece sanıkların köpeklerine vurması şeklindeki yanlı yaptığı uygulama nedeniyle tartışma çıktığı, akabinde kavgaya dönüştüğü anlaşılan olayda taraflar arasında cereyan eden eylemlerin kronolojik olarak sıralanmasına ve ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğine ilişkin tarafların farklı anlatımlarda bulundukları,

ancak dosyadaki bilgi ve belgelerden olay sırasında sanık ...'in elindeki kalın odun parçasıyla müşteki...'in kafasına vurarak müştekinin hayati tehlike geçirmesine ve müştekinin kafasında hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4) olacak şekilde depresyon fraktürüne (çökme kırığına) neden olduğu, aynı zamanda sanık ...'ın da kürekle müştekinin kafa bölgesine vurarak kafa derisinde saç içerisinde 15x1 cm.'lik yaraya sebebiyet verdiği, sanıkların iştirak iradesiyle hareket ettikleri, sanık ...'in de iddiasına göre olay esnasında müşteki ... tarafından aldırılan raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı,

olayın sabah erken saatlerde meydana gelmesi nedeniyle taraflar arasında yaşanan bu ilk olaya ilişkin görgüye dayalı tanık beyanının bulunmadığı, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği konusunda tarafların karşılıklı olarak birbirini suçlamaları nedeniyle oluşan ve aşılamayan şüphenin sanıklar lehine yorumlanıp, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı Kararı da dikkate alınarak, sanıklara verilen cezalardan 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,