Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/10992 K.2017/11246

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik o yer Cumhuriyet savcısının itirazlarının incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin itiraz olduğu belirtilmekle, itiraz merci tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... müdafiinin katılan sıfatı ile yapmış olduğu temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin süresinde verdiği temyiz dilekçesinde hükmü sanık müdafii sıfatıyla temyiz ettiği, süresinden sonra verdiği dilekçesinde ise katılan sanık müdafii sıfatıyla temyiz edip, karşı temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık müdafiinin, katılan sanık müdafii sıfatıyla yaptığı temyiz isteğinin; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca, istem gibi REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Samsun Kriminal Polis Labaratuvarının 15.10.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre vahim nitelikli muşta taşıyan sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın

15/2. madde ve fıkrasının uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası yönünden.

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmından "sanığın adli para cezasını zamanında ödememesi halinde ödenmeyen adli para cezasının 5275 S.Y.’nın 106/3 maddesi gereğince hapse çevrilmesine” ibaresinin karar metninden çıkarılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, son ve 29. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken hesaplama hatası yapılarak 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,