Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/11091 K.2017/11698

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın mağduru döverek zorla araca bindirip, araç içerisinde de darp ettikten sonra, yerleşim yerleri dışında bir yere götürmek suretiyle kişi hürriyetinden yoksun kıldığı anlaşılmakla, sanığın suçu işlemek için ve işlediği sırada "cebir" kullandığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 109/2. maddesi yerine TCK'nin 109/1. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, Kabule göre de;

2) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,