KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2016/11238 E., 2017/4812 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma ilamına uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Mağduru hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kırık oluşcak şekilde yaralayan sanık hakkında TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, birden fazla nitelikli hal bulunması sebebiyle alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde alt sınırdan ceza verilmesi, sanık ile aralarında daha önceden husumet bulunan arasında çıkan sözlü tartışmada sonrasında mağdurun sanığı takip ederip önünü kesmesi üzerine birbirlerini yaraladıkları olayda sanığın cezasında haksız tahrik nedeniyle asgari hadde daha yakın bir oranda indirim yapılması gerekirken, (2/3) oranında indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine,ancak
28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.
Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.
Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2016/11238, K. 2017/4812, 18 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama