Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/1165 K.2016/16920

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekiler... ve ...'ın birbirleri hakkında şikayetçi olmalarına rağmen mahkemece 5271 sayılı CMK'nin 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemedikleri sorulmadığından, müşteki ...'ın ve müşteki...vekilinin birbirleri hakkındaki hükümlere yönelik temyiz istemi katılma talebi olarak değerlendirilmekle, müştekiler... ve ...'in 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca kamu davalarına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'u basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine, sanık ... hakkında müşteki ...'ü basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında tayin olunan cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık ...'ın ve katılan-sanık müdafiinin temyiz isteğinin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'u tehdit suçundan, sanık ... hakkında katılan ...'e hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ...'ın ve katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'ü kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasına çevrilerek infaz edilmesine karar verilmesi,