KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2016/11898 E., 2017/6540 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık hakkında, 15.11.2006 tarih ve 2005/366 Esas - 2006/396 sayılı karar ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62, 52. maddeleri gereğince doğrudan 2.240 TL adli para cezası verildiği, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 16.06.2010 tarih, 2008/14416 Esas - 2010/9087 sayılı ilamı ile CMK'nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği,
sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de. Ceza Genel Kurulu'nun 09/02/2016 tarih, 2014/71 Esas - 2016/42 Karar sayılı kararı gereğince sanığın, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince, kazanılmış hakkı nedeniyle bozma öncesinde olduğu gibi adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
2) Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca sanığın "4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verildikten sonra, TCK'nin 86/3-e ve 62. maddelerinin uygulandığı fıkralarda "hapis cezası ile para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde hüküm kurulması suretiyle karışıklığa sebebiyet verilmesi,
3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2016/11898, K. 2017/6540, 17 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama