Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/11902 K.2017/6354

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında ...’u yaralama ve ...’e yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazı için mahkemece 22/01/2016 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddi kararı verildiği, red kararının temyiz edilmediği anlaşılmakla bu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

1) Cezanın türüne ve miktarına göre, sanıklar... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi ve 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesine göre REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında ...’a yönelik hakaret ve tehdit, ...’u yarama, ...’e yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek geçici 2. maddesi ile “..hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. (dahil) ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesindir." hükmü gereğince, sanığa verilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ve CMUK'un 317. maddesi uyarınca, sanık ... müdafiinin temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında ...’e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının miktarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi ile değişik CMUK'un 305. maddesine göre hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve CMUK'un 315/1. maddesi gereğince reddine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı

anlaşıldığından; redde ilişkin 22/01/2016 tarihli ek kararın ONANMASINA,

4) Sanıklar ..., ..., ... hakkında...’i yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

5) Sanıklar ..., ..., ... hakkında ...’ı yaralama eyleminden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükümlerin TCK'nin 52/4. maddesinin uygulandığı paragrafından "Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin çıkartılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

6) Sanıklar ..., ...,... hakkında ... ve ...’e karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanıkların müştekilere ait işyerlerine yakarak zarar verdiklerine dair iddia ve kabule göre; sanıklar hakkında uygulanacak temel cezanın TCK’nin 152/2-a maddesi olduğu gözetilmeden, hatalı kabul ile TCK’nin 151/1. maddesinden hüküm kurulması,

b) Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK’nin 151, 152/2-a maddeleri ile 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK’nin 151, 152/2-a maddeleri yönünden, TCK'nin 7. maddesi gereğince lehe aleyhe yasa değerlendirmesi yapılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanıklar hakkında...’e yönelik olası kastla mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükümde; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.05.2013 tarih ve 2013/259 Esas ve 2013/273 sayılı Kararı uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra yapılacak arttırım üzerinden TCK’nin 21/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Sanıklar hakkında TCK'nin 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,