KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2016/14323 E., 2017/7795 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nin 106/2-c ve 86/2 maddeleri gereği kurulan mahkumiyet hükümlerinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediği halde, tehdit suçu yönünden kurulan hüküm açıklanmamış ise de ; mahkemece zamanaşımı süresi içerisinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Gerekçeli karar başlığına katılanın adı ve soyadı yazılmayarak 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine muhalefet edilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün hata olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
28/06/2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.
Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.
Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2016/14323, K. 2017/7795, 1 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama