Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/17813 K.2017/1678

Kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 86/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis ve 2.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2012 tarihli ve 2012/820 esas,

2012/1151 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/01/2013 tarihli ve 2013/5 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 17.05.2016 tarih ve 2016/3861 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.06.2016 tarih ve 2016/214635 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay 23. Ceza Dairesine gönderildikten sonra görevsizlikle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesince mala zarar verme suçu yönünden verilmiş olan kararın, Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 23/06/2015 tarihli ve 2015/18257 esas, 2015/2853 karar sayılı ilamı ile “Sanığın gerçekleştirdiği tek bir eylem nedeniyle mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarının oluşmasına sebep olması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamaması” gerekçesiyle bozulmuş bulunması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararı ile itiraz merciinin sadece şekli olarak değil, hem maddi olay, hem de hukuki yönden inceleme yapabileceği yönündeki kararı nazara alınarak kasten yaralama suçu yönünden verilen hükmün yapılan incelemesinde:

Sanığın gerçekleştirdiği tek bir eylem nedeniyle mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarının oluşmasına sebep olması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: