Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/17857 K.2017/8410

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Sanık hakkında, mahkemenin 04/11/2009 tarih ve 2007/355 Esas-2009/532 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3, 62 maddeleri gereğince verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının aynı yasanın 51.maddesi gereğince ertelendiği ve ceza miktarı kadar denetim süresi öngörüldüğü, hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, CMK'nin 231. maddesi yönünden yetersiz gerekçesi ile hüküm kurulması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması için Dairemizin 13/07/2011 tarih ve 2011/6972 Esas-2011/10708 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu,

bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda 14/06/2012 tarih ve 2011/488 Esas- 2012/368 Karar sayılı karar ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece 14/10/2014 tarih ve 2014/45 Esas- 2014/402 Karar sayılı karar ile hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de;

Ceza Genel Kurulu'nun 09/02/2016 tarih, 2014/71 Esas- 2016/42 Karar sayılı kararı gereğince, sanık hakkında mahkemece verilen 04/11/2009 tarihli kararda hükmolunan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının, TCK’nin 51. maddesine göre ertelenip, sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, sanık yönünden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak olduğu, dolayısıyla 14/10/2014 tarihinde hüküm açıklanırken hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre; sanığın cezasında TCK'nin 62. maddesine göre indirim yapılırken sonuç cezanın “1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası” yerine “1 yıl 1 ay hapis cezası” olarak hesaplanması sureti ile eksik ceza tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,