Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/18165 K.2017/10955

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Sanığın, mağdur ...'ı kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama olayında, mağdurun beyanı alınamadan trafik kazası sonucu hayatını kaybettiği, 12/11/2013 tarihli tutanakta, mağdurun şifahi olarak hastanede görevli ... isimli polis memuruna, kendisini yaralayanın sanık olduğunu söylemesi karşısında, adı geçen polis memurunun açık kimliği tespit edilerek beyanı alınması gerektiği gözetilmeden,

Soruşturma aşamasında tanık olarak beyanları tespit edilen ... ile ... ... ve 11/11/2013 tarihli tutanakta imzaları bulunan polis memurları ... ..., ... ... ile ... ... beyanları, kovuşturma aşamasında tespit edilmeden, eksik inceleme ile sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi,

2) Kabule göre; Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında arttırılması öngörülmüş olması karşısında, şikayetçinin adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak, sanığın cezasında (1/3) oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza verilmesi,

3)Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,