KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2016/18611 E., 2017/1179 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar.... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanık ....... hakkında müşteki....'a karşı yaralama suçundan kurulan hükümde TCK'nın 87/3. maddesine göre 1/3 oranında arttırılmasına rağmen gerekçeli kararda artırım oranının 1/2 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA;
2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; Ancak:Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.07.2010 tarih ve 2008/838 esas-2010/844 karar sayılı ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2016/18611, K. 2017/1179, 9 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama