Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/440 K.2016/15791

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespitine çalışılarak sonucuna göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı da dikkate alınarak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan ilamların karar tarihi itibariyle 1412 sayılı CMUK'un 305/1 maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ayrıca sanık ...'in tekerrüre esas daha ağır cezayı içeren ilamı bulunduğu halde yazılı şekilde kesin nitelikte ilamı nedeniyle mükerrir kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi hükmünün uygulanması,

3) İştirak halinde işlenmiş bir suç nedeniyle mahkûm edilmiş sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, paylarına düşen miktardan ise eşit olarak sorumlu tutulmaları gerekirken, 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde yargılama giderlerinin sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,