Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/7250 K.2017/1896

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın savunmasında, müşteki ...'ın olay günü bulunduğu kahvehaneye alkollü şekilde geldiğini, dayısı ...'ın ölmüş babasına küfrettiğini söyleyip doğrudan kendisine yumruk attığını, ... ve katılan ...'ın da müşteki ....'ın yanında yer alarak kendisine saldırdıklarını, kahvehanede bulunanların araya girmesi üzerine sona eren olay sonrası pazar yerinde karşılaştıklarında müşteki ....'ın kendisine bıçak ile saldırdığını belirtmesi ve sanığın da adli raporunda belirtildiği şekilde yaralanmış olması karşısında, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı araştırılarak sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Soruşturma ve kovuşturma aşamalarında 5271 sayılı CMK'nin 101/3 ve 150/3. maddeleri uyarınca sanığa atanan zorunlu müdafii ücretlerinin yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesine aykırı karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,