Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/8717 K.2017/7196

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında verilen kamu davasının düşürülmesi kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten yaralama ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından verilen hükümlerle sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca belirlenen hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezası alt sınırdan uzaklaşılmak ve 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı hareket edilmek suretiyle, yazılı şekilde sanığa fazla ceza verilmesi,

b) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümle sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm fıkrasının (C 3-1) bendindeki “60 gün karşılığı adli para cezasının” “30 gün karşılığı adli para cezası”,

5237 sayılı TCK’nin 62/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (C 3-2) paragrafındaki “50 gün karşılığı adli para cezasının”, “25 gün karşılığı adli para cezası” ve TCK'nin 52/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin (C 3-3) paragrafında belirlenen “1.000,00- TL adli para cezası" ibaresinin “500,00 TL adli para cezası” olarak değiştirilmesi ve yine hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarından “kısa süreli hapis cezasının aynen infaz edileceği” ve “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ibarelerinin karar metninden çıkarılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında mağdur ...’i olası kastla yaralama ve mağdur ...'ı kastla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

a) Mağdur ...’i olası kastla yaralama suçu yönünden; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/05/2013 tarihli E: 2013/3-259, K: 2013/273 sayılı kararında da belirtildiği üzere, olası kast nedeniyle yapılacak indirimin 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e ve 87/1-d, son maddelerinden sonra yapılması yerine temel ceza üzerinden uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

b) Mağdur ...'ı kasten yaralama suçu yönünden; sanığın motor park etme meselesinden dolayı tartıştığı mağdurun kendisine vurduğunu beyan etmesi, aldırılan adli raporunda ve dosyadaki tanık anlatımlarından karşılıklı kavga hususunun doğrulanması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,