Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2016/9913 K.2017/4543

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanın polis memuru olup olay günü Emniyet Müdürlüğü girişinde nöbet tuttuğu sırada, sanığın daha önce yine polislere karşı görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından aldığı adli para cezalarının kesinleşmesi nedeniyle, konuşmak için alkollü şekilde Emniyet Müdürlüğü'ne gittiği ve nöbetçi polis memuru olan katılan ile arasında çıkan tartışma sırasında üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği, katılanın yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle yaralama eylemine maruz kaldığı da dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık ve katılan hakkında, karşılıklı hakaret suçundan TCK'nin 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, mahkemenin olayın oluş şeklini kabulünde de, önce katılanın hakaret etmesi üzerine sanığın atılı suçu işlediğini kabul ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3) Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen, aynı yasanın 50/2. maddesine aykırı olarak bu cezanın adli para cesasına çevrilmesi ve bu itibarla sonuç cezanın türüne göre de, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

4) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,