Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/11044 K.2018/5511

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık hakkında mağdura karşı kötü muamele suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde;

Sanığın üzerine atılı ve iddianamede tanımı yapılan "müşteki ile zorla cinsel ilişkiye girmek" niteliğindeki eylem 5237 sayılı TCK'nin 232/1. maddesindeki kötü muamele suçundan ziyade, TCK'nin 102/2. maddesinde düzenlenen "vücuda organ sokmak suretiyle cinsel saldırı" suçunu oluşturmakta olup, suç eşin şikayetine bağlı olup, görevli mahkemenin ağır ceza mahkemesi olduğu gözardı edilerek, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; sonuç olarak sanığın eyleminin şikayete bağlı suçlardan olması,

mağdurun, sanığın da hazır bulunup itirazda bulunmadığı 12/05/2011 tarihli oturumda sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nin 73/4. ve CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,