Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/11306 K.2018/5913

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan suçun 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3. maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçu olması ve bu suçun uzlaştırma kapsamında bulunmaması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın alacak verecek meselesi nedeniyle tartıştığı katılanı, ... ve ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda, sanığın TCK'nin 37/1, 86/1, 87/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3) Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulanan Kanun maddesinin hükümde TCK'nin 86/2. maddesi yerine TCK'nin 86/1. maddesi olarak belirtilmesi,