Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/11786 K.2018/7436

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın üzerine atılı suçun TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b,son maddeleri kapsamında olup alt sınırı 5 yıl hapis cezasından fazla olduğundan 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesinin açık hükmü karşısında sanığa zorunlu müdafii tayini gerektiğinden müdafii atanmadan yargılama yapılarak ve sorgusu sırasında zorunlu müdafii bulunmaması suretiyle savunması alınarak, sanığın savunma hakkı kısıtlanarak CMK’nin 188/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre,

2) Aynı eylem nedeniyle mağdurda hem yüzde sabit iz, hem de organlardan birinin işlevinin yitirilmesi sonucu meydana gelmiş olmakla, daha ağır neticesi olan, TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b,son maddelerine uyan yaralanma eylemi nedeniyle sanığın temel cezasının öncelikle 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince birden fazla nitelikli hal ihlal edildiği de nazara alınarak alt sınırdan ayrılmak suretiyle belirlenmesi, daha sonrasında ise yazılı maddeler gereği sırasıyla artırım yapılarak sonuç cezanın tayini gerekirken, TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c ve 87/2-b maddelerinin yazılması suretiyle sanığın doğrudan 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yanlış ve denetime imkan vermeyecek şekilde uygulama yapılması,

3) İddianamede yer almadığı halde sanığa CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, sanığın cezasında TCK'nin 87/2-son maddesi uyarınca artırım yapılması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,