Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/11922 K.2018/6956

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: UYAP kayıtlarının incelenmesinden sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldığından, tebliğnamenin sanık müdafiinin temyiz isteminin süreden reddi yönündeki düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun kamu görevlisi olduğu gerekçesiyle TCK'nin 86/3-c maddesi gereğince sanığa verilen ceza arttırılmış ise de, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, mağdurun kamu görevlisi olup olmadığının ilgili kurumdan sorulması, buna dair belgelerin dosyaya konulması, suç tarihinde bir kamu görevi ifa edip etmediğinin kesin olarak belirlenmesi, kamu görevlisi olmadığının anlaşılması halinde, eylemin TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kalacağı ve buna göre mağdurun da şikayetçi olmadığı dikkate alınarak, sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğinin sorulması,

kabul etmesi halinde ise, CMK'nin 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi, aksi halde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 86/3-c maddeleri gereği hükmolunan “6 ay” hapis cezasından TCK'nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken “5 ay” yerine hesap hatası yapılarak “2 ay 15 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,