Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/14456 K.2018/10366

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden ihbara konu olan TCK’nin 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit ve bu suçla birlikte işlenen hakaret suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden ihbara konu olan hükümde, uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm tesisinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

2) Sanıklar ... ve ... ile mağdur ...'nin soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre, mağduru iterek mağdurun yaralanmasına sebebiyet veren kişinin sanıklardan ...olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'nin mağduru darp ettiğine ve iterek yaralanmasına sebebiyet verdiğine ilişkin mahkumiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,