Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/15083 K.2018/10229

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılanın yaralanmasına ilişkin Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 16.07.2010 tarih ve 13260 numaralı raporunda “Alt dudak solunda tam kat kesici delici alet yarası” olduğunun bildirildiği ancak sabit iz yönünden değerlendirme yapılmadığı görülmekle, tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafilerinin temin edilerek katılanın en yakın adli tıp şube müdürlüğüne gönderilip, yüzünde sabit iz oluşup oluşmadığı ve yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Site yönetimi konusunda taraflar arasında önceye dayalı uyuşmazlık bulunan olayda; sanığın aşamalarda suç tarihinde katılanın siteye girerek site görevlisi ...’i tartakladığını görmesi üzerine katılana müdahale ettiğini ancak katılanın bu defa kendisine yöneldiğini savunması ve tanık sıfatıyla dinlenen görevli Halil İbrahim’in de bu savunmaları doğrulaması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,