Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/15843 K.2018/10949

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin süresinde verdiği temyiz dilekçesinin, sanık sıfatına yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında, katılan ...'ı kasten yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılandan, sanığa yönelen haksız tahrik oluşturacak bir husus olmadığı gözetildiğinden tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA,

2) Sanık hakkında, katılan ...'ı kasten yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

kavgaya dönüştüğü olayda, olayı gören tarafsız tanığın bulunmaması, sanığın aksi kanıtlanamayan savunması, katılan ile tanıklar... ve ... soruşturma aşamasında alınan beyanları karşısında, sanığın Medeni Kanunun 339/5. maddesine göre çocuğuna verilecek isimde söz hakkına sahip olduğu ve katılanın kendi isminin koyulacağı hususunda sanığı tahrik ettiği gözetildiğinde, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,