Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/15914 K.2018/12250

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçelerinin içeriğine göre, sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve ceza verilmesine yer olmadığına dair kararların temyiz edilmediği, beraat ve mahkumiyete ilişkin hükümlerin temyiz edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama ve tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya hakkında tasarruf suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında katılan ...'a karşı mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'a karşı kasten yaralama ve tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanık hakkında katılanlara karşı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince basit yaralama, TCK'nin 106/1-1. cümlesi gereğince tehdit, TCK'nin 125/1. maddesi gereğince hakaret ve katılan ...'e karşı TCK'nin 151. maddesi gereğince mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, suç tarihinde tehdit ve mala zarar verme suçlarının uzlaşma kapsamında bulunmaması ve 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi gereğince, uzlaşmaya tabi olan basit yaralama ve hakaret suçlarının uzlaşmaya tabi olmayan suçlarla birlikte işlenmesi nedeniyle, sanığın üzerine atılı suçların tamamının uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmış ise de.

TCK'nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu ile TCK'nin 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, bu nedenle CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen basit yaralama ve tehdit suçlarının uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla;

sanık ile katılanlar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabule göre de;

b) Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinin ek savunma hakkı tanınmadan uygulanması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

c) Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1.cümlesi ve 43. maddesi gereğince belirlenen "7 ay 15 gün" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/4) oranında indirim yapıldığında, "5 ay 18 gün" yerine "5 ay 16 gün" şeklinde hesaplanması ve bu ceza miktarı üzerinden TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın "4 ay 20 gün" yerine "4 ay 18 gün" olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,