Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/16434 K.2018/11894

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın gerekçedeki disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

2) Dosya kapsamından sanık hakkında ihbar edilen ilamın Batman 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/12/2011 tarihli ve E.2011/505 - K.2011/1074 sayılı kararı olduğu anlaşılmasına rağmen, gerekçede “sanık hakkında Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2014 tarihli ve E.2013/247 - K.2014/32 sayılı ilamı ile sanık Sibel But hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı ve yine sanığın denetim süresi içinde alkol ve uyuşturucu maddenin etkisi altı iken araç kullanma suçundan hakkında mahkumiyet kurulduğu” denilerek, sanıkla ve dosya ile ilgisi bulunmayan isim ve ilamlara atıf yapılarak sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

3) Kabule göre, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,