Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/17223 K.2018/8314

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Gerekçeli karar başlığında mağdurun adı ve soyadının yazılmaması ve suç tarihinin 21/03/2011 olmasına rağmen 22/03/2011 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b,c maddesine aykırı davranılması,

2) Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK’nin 34, 230 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm delillerin, bu delilere göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Kabule göre;

3) Dairemizin 08/09/2014 tarihli bozma ilamı öncesinde verilen mahkumiyet hükmünde, tekerrüre esas alınan ilamdaki ceza miktarı 1 yıl 6 ay hapis cezası olmasına rağmen, bozmadan sonra verilen mahkumiyet hükmünde önceki ilamdan farklı bir ilam olan Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi 10/04/2006 tarih ve 2004/3 Esas – 2006/140 Karar sayılı ilamının tekerrür esas alındığı, bu ilamdaki ceza miktarının 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası olup, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın tekerrüre esas alınan ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,