Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/17292 K.2018/7274

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Katılan ...'ın yüzüne karşı verilen hükmü yasal süresi içerisinde temyiz etmediği, temyiz dilekçesi adı altında verdiği 19.01.2015 tarihli dilekçesinin ise içerik itibariyle temyiz istemi niteliğinde olmayıp, sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçerek, hükmün sanık lehine bozulması talebinden ibaret olduğu anlaşılmış, sadece sanık müdafiin temyizi ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay günü mağdurun oldukça alkollü şekilde sevk ve idaresindeki motorsikleti ile yokuş aşağı seyir halinde olduğu sırada, aynı yolda yokuş yukarı çıkmakta olan sanığın sevk ve idaresindeki araca hızlı bir şekilde çarparak 5-6 metre kadar havaya fırladıktan sonra sert zemine düştüğü, kaza sonrası araçtan inen sanığın olayın meydana getirdiği öfke ile yerde bulanan katılana tekme attığı, adli rapora göre mağdurun dalağının alınması nedeniyle organlarından birinin işlevinin yitirilmesine ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı olayda,

İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 21.01.2011 tarihli raporda; dalak yaralanmasının bu bölgeye sert künt bir cismin veya yumruk - tekmenin doğrudan havalesi sonucu oluşabileceği gibi, motorsiklet üzerindeki kişinin ani savrulma sırasında bu bölgesini motorsiklet aksamına vurması veya düşme sırasında sert ve uygun bir zemine çarpma ile de meydana gelebilecek nitelikte olduğu,

bunlar arasında tıbben ayrım yapılamadığının oy birliği ile mütalaa edilmesi karşısında, mağdurdaki neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralanmanın sanığın eylemi sonucunda oluştuğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, şüphe sanık lehine değerlendirilerek sanığın TCK'nin 86/2. maddesi gereğince sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3) Sanık hakkında hüküm kurulurken, uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 87/2-b-son yerine TCK'nin 87/1-d-son maddesi olarak hatalı gösterilmesi,