Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/17580 K.2018/6151

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Dosya kapsamı ve oluşa göre; suç tarihinden kısa bir süre önce sanığın hararet yaptığı için çalışır durumda bıraktığı traktörün sesinden uyuyamayan katılanın tepki göstermesi üzerine taraflar arasında tartışma yaşanan ve katılanın av tüfeği ile havaya bir el ateş ettiği,

suç tarihinde ise katılanın oturduğu kahvehaneye giden sanığın burada yaşanan hakaretleşmenin kavgaya dönüştüğü olayda katılanın sanık tarafından Ödemiş Devlet Hastanesinin 27.10.2014 ve 18.11.2014 tarihli raporlarına göre “ksifoidin hemen altında sağ ve solda birer adet olmak üzere iki adet yaklaşık 3 er cm lik batına nafiz bıçak giriş yarası” ve kendisine yönelmiş bulunan saldırıdan kurtulmak isterken de “sağ ön kol ulnar tarafta ve sol ön kol dorsal” derin kesiler ve sonucunda mide yaralanması, multipl ince barsak yaralanması ve mezo yaralanması meydana gelecek şekilde yaralandığı,

meydana gelen yaralanmaların yaşamsal tehlike yarattığı ve suç yerinde bulunan tanıkların müdahalesi ile sanığın eylemini tamamlayamadığı olayda hedef alınan vücut bölgesi, suçta kullanılan aletin özelliği, meydana gelen yaralanmaların niteliği ve engel halin varlığı dikkate alındığında sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde eyleminin kasten yaralama olarak nitelendirilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,