Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/18705 K.2018/12945

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaştırmaya tabi olması karşısında, soruşturma ve kovuşturma aşamasında taraflara uzlşatırmayı kabul edip etmediklerinin sorulmadığı anlaşılmakla, sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de,

2) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7.maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren ...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2013 tarihinde kesinleşmiş 2011/170 Esas, 2011/682 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,