Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/19146 K.2018/12940

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında katılan ...'ı taksirle yaralama eylemine ilişkin kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanıklar... hakkında katılan ...'ı kasten yaralama eylemlerine ilişkin kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıkların adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunmasına karşın TCK’nin 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklara 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, TCK'nin uyarınca 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 4 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, sanıkların 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,