Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/19409 K.2018/13232

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında katılan ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunu'nun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Kemik kırığına neden olan yaralama eyleminde 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın, TCK'nin 87/3. maddesine göre kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi nazara alınarak temel cezanın yarısına kadar artırılabileceğine dair düzenleme karşısında, meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derece olduğu anlaşılmakla, temel cezanın TCK'nin 87/3. maddesine göre (1/6) oranında artırılması orantılı kabul edildiğinden tebliğnamenin (1) numaralı bozma görüşüne,

suç tarihinde sanığın inceleme dışı sanıklar Cemil ve Vahit ile fikir ve eylem birliği içinde müştekiyi vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladıkları olayda, mahalli mahkemece 5271 sayılı CMK'nin 231/5 maddesinin yasal unsurları oluşmadığından uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesine ilişkin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin (2) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.