Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2017/20617 K.2018/14207

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüfekle bir el ateş ederek katılanın hayati tehlike geçirmesine neden olan sanığın engel hal bulunmadığı halde eylemine kendiliğinden son vermesi, sonuç alma veya eylemini sürdürme konusunda ciddi bir çaba içerisine girmemesi, katılan ile aralarında olay öncesinde bir husumetlerinin olmaması ve yine katılan ile katılanın eşi olan tanığın beyanlarında sanık ateş ettiğinde katılanın eğilmesi nedeni ile katılanın göğüs kısmından yaralandığı,

aslında sanığın katılanın ayaklarına doğru ateş ettiğini belirttikleri dikkate alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından mahkemenin eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu hususundaki kabul ve uygulamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.